Test oddechowy – metan

Test oddechowy – metan

wodorowy test 0Coraz więcej ludzi na świecie zmaga się z problemami dotyczącymi układu pokarmowego. Wynika to z bardzo różnych przyczyn – nieprawidłowe odżywianie, stres oraz inne czynniki powodują, że odczuwamy dyskomfort albo też mamy poważniejsze problemy. Bardzo często jest to spowodowane nieprawidłowym namnażaniem się bakterii w układzie pokarmowym. W efekcie prowadzi to do zespołu rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego, które znane jest pod angielskim skrótem SIBO (small intestinal bacterial overgrowth). Badania naukowe pokazują, że w ok. 2/3 nadmiarowe bakterie w jelicie cienkim wytwarzają jako produkt uboczny gazowy wodór. Stąd od jakiegoś czasu jedną z nieinwazyjnych metod diagnostycznych mających na celu wykrycie SIBO jest test wodorowy. 

Jednakże musimy pamiętać, że test ten może dać wynik negatywny, ponieważ czasami nasza flora bakteryjna może produkować niewielkie ilości wodoru, ale znacznie większe ilości metanu (CH4). Stąd też najlepszą aktualnie metodą diagnostyczną pozwalającą na kompleksowe badanie w kierunku SIBO jest test wykrywający w wydychanym powietrzu jednocześnie wodór i metan. Co ciekawe, zazwyczaj u danego pacjenta bakterie produkują albo wodór albo metan, przypadki jednoczesnej produkcji znaczących ilości obu gazów są rzadkie.

Przychodnia AM Medic wzbogaciła się ostatnio o najnowocześniejsze urządzenie, które pozwala na wykonanie tego badania. Przyrząd o nazwie Quintron BreathTracker jest produktem amerykańskim, wyprodukowanym przez firmę, która od 1961 roku zajmuje się analizatorami gazów, które są wykorzystywane do diagnostyki medycznej. Posiadane przez nas urządzenie pozwala na jednoczesne oznaczenie ilościowe trzech gazów w wydychanym powietrzu: wodoru (H2), metanu (CH4) oraz dwutlenku węgla (CO2). Uzyskane wyniki pozwalają lekarzowi prowadzącemu na precyzyjne ustalenie, z jakim konkretnie schorzeniem u pacjenta ma do czynienia, co pozwala na zaplanowanie właściwej terapii. Warto tu dodać, że sam test jest bezbolesny i nieinwazyjny, a polega na dostarczeniu do organizmu konkretnej porcji danego cukru (np. laktozy, fruktozy czy sorbitolu), po czym po określonym czasie pacjent wydycha powietrze do aparatu, który automatycznie wykonuje oznaczenie wspomnianych trzech gazów. Uzyskane wyniki są następnie analizowane przez lekarza prowadzącego, który na ich podstawie opracowuje plan terapii.